พอสัมผัสเหยียบลงฟุบๆๆ เห็นสภาวะการเปลี่ยนแปลง การเปลี่ยนแปลงของการเดินเหยียบลงแต่ละเท้า พอเหยียบลงครั้งแรก มันรู้สึกเบาและอุ่น พอเหยียบลงมันหนัก หนืด อาการเปลี่ยนแปลงหนัก หนืด และแฉะ ปรากฏเกิดขึ้นมาแทน นั้นคือสภาวธรรม นี้คือสภาวธรรม เป็นสภาวธรรม สภาวะอารมณ์ สภาวะกรรม กิริยากรรม และเมื่อเราเห็นอย่างนี้ เรียกว่า เราได้มหากิริยาจิต เห็นมหากิริยาจิต อาการเคลื่อนของจิต อาการเคลื่อนของกาย อาการรู้สึกของไออุ่น เรียกว่า สภาวะ นี้ถามว่าง่ายไหม ง่าย แค่แพรบเดียวก็เห็นทุกอย่าง ฉะนั้นเราปฏิบัติธรรม ทำไมจึงได้บุญมากกว่าบุญอื่น เพราะเราทำหนึ่งครั้งเดียวปุ๊บ จิตเป็นที่กล่าวมาเนี้ย ที่มะกี้เนี้ย เป็นอย่างนั้น นั้นคือเราได้ทำทั้ง ๘๔,๐๐๐ พระธรรมขันธ์ มันจึงปิดนรก ปิดอบายภูมิทั้ง ๔ ได้ หนอ เดียวนี่เราเห็นเนี่ย โธ เดียวนี่เราเห็นเนี่ย มันปิดอบายภูมิทั้ง ๔ มันจึงได้บุญมหาศาล จนกว่า พอเห็นสภาวะเหล่านี้ จนกว่าจะเข้ามาในจิต อารมณ์ของจิต และจิตจะใสบริสุทธิ์ และจิตเมื่อใสบริสุทธิ์เต็มแล้ว เต็มเปี่ยมแล้ว มันไม่มีกิเลสเข้ามาใกล้ เข้ามากะเทาะ เข้ามาซึม เข้ามาอยู่ เข้ามาฝัง โลภ โกรธ หลง มันไม่มีในจิต เมื่อโลภ โกรธ หลง ไม่มีในจิต จิตก็บริสุทธิ์ จิตบริสุทธิ กิน ดื่ม ทำ พูด คิด ก็บริสุทธิ์ ไม่เบียดเบียนทั้งตนเองและผู้อื่น จะมุ่งสู่องค์ศีลอันบริสุทธิ์ เรียกว่าเป็นวิรัตตะศีลงดเว้นโดยอัตโนมัติ ไม่ต้องมีข้อแม้ใดๆ มันผุดขึ้นในจิตทันที นั้นแหละตัวธัมมวิจยสัมโพชฌงค์ มันวิจัย วิจารณ์ วิเคราะห์ สังเคราะห์ลงไปจนเห็นชัดเจน ละเอียด โอวาทธรรม พระครูปทุมภาวนาจารย์ วิ. (หลวงพ่อวีระนนท์ วีรนนฺโท) ธรรมบรรยายโครงการพัฒนาจิตเพื่อพ่อ ครั้งที่ ๙๔ เมื่อวันที่ ๕ กรกฎาคม ๒๕๖๐ สนใจดูเพิ่มเติมได้ที่ http://www.watpacharoenrat.org/youtube.php