งานมันค้างอยู่ที่ไหน มันค้างอยู่ที่ใจ ใจบอกว่า เออ... พรุ่งนี้ค่อยทำ แล้วก็วางไว้ ใจบอก เออ…วันนี้ รีบทำ มันก็ไม่วางไว้ การงานก็ไม่อากูล ที่มันสะสมงาน ก็คือใจนั่นแหละ เป็นตัวสะสม สะสมหนามากขึ้นก็กลายเป็นกิเลสพอกใจ ทำให้ใจเน่า ใจเหม็น ใจตกต่ำ ใจขาดคุณภาพ ใจขาดความเป็นมนุษย์ ก็ไปสู่ความเป็นสัตว์เดรัจฉาน นั่นคือ ชีวิตที่เป็นอยู่ จะคิด จะพูด จะทำ ก็เหมือนสัตว์เดรัจฉาน เบียดเบียนแย่งชิงกันกิน แย่งชิงกันอยู่ แย่งคู่กันพิสวาส แย่งชิงอำนาจกันปกครอง นั้นคือใจที่มีกิเลสพันห้า ตัณหาร้อยแปด ครอบงำเป็นมหาทาสแห่งกิเลส ที่ยิ่งใหญ่ ฉะนั้น การมาปฏิบัติธรรม คือการมาชำระใจให้สะอาดบริสุทธิ์หมดจด ปราศจากเครื่องทำให้ใจคล้ำ ดำ เศร้าหมอง จะได้ไม่ทุกข์ทนทรมาน โอวาทธรรม พระครูปทุมภาวนาจารย์ วิ. (หลวงพ่อวีระนนท์ วีระนนฺโท) จากธรรมบรรยายในโครงการพัฒนาจิตเพื่อพ่อ ครั้งที่ ๘๗ วันที่ ๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๐ สนใจดูเพิ่มเติมได้ที่ https://www.youtube.com/watch?v=52TTjkprQLo