จิตตานุปัสสนาสติปัฏฐาน คือการเห็นจิตในจิต เห็นสภาวะจิตที่มันเกิดความทุกข์ มันเกิดความคิดสะทกสะท้าน แล้วเกิดความไม่แน่นอนแห่งจิต ไม่รู้จะเอาอะไรดี เพราะไม่มีหลัก ไม่มีที่พึ่งเป็นหลัก เป็นแก่นสารสาระ มีแต่สิ่งที่ไร้สาระ สุดท้ายพอถึงเวลาคับขัน จิตใจมันซัดส่ายไปหมดเลย ไม่มีจุดยืน นั่นแหล่ะ จึงทำให้เราขาดที่พึ่ง ฉะนั้นชาวพุทธ จึงกลายเป็นชาวทรุด จิตใจทรุดโทรม สติ สมาธิ ทรุดโทรมหมด ไม่มีพระพุทธเจ้า พระธรรม พระสงฆ์เป็นที่พึ่ง ไปเอาอย่างอื่นเป็นที่พึ่ง ก็ไม่ใช่แก่นแท้ ฉะนั้น ทรัพย์สมบัติ ลูก หลาน สามี ภรรยา เป็นที่พึ่งชั่วคราว เวลาเราใจจะขาดใจตาย ไม่มีใครช่วยเราได้ นั่นแหล่ะ ให้วางใจเป็นธรรมชาติ เกิดตัวปัญญาเห็นความจริง ธรรมะจึงเกิดขึ้นที่จิต เจอทุกขเวทนา เจอพระไตรลักษณ์ อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา นั่นแหล่ะ คือฐานแห่งจิต โอวาทธรรม พระครูปทุมภาวนาจารย์ วิ. (หลวงพ่อวีระนนท์ วีระนนฺโท) จากธรรมบรรยายในโครงการพัฒนาจิตเพื่อพ่อ ครั้งที่ ๘๗ วันที่ ๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๐ สนใจดูเพิ่มเติมได้ที่ https://www.youtube.com/watch?v=52TTjkprQLo