เมื่อเราอดทนต่อสู้กำหนดเวทนาไปเรื่อยๆ มันจะเห็นอาการของขา ว่านี่ไม่ใช่ขาเรา มันเป็นแต่เพียงอาการของกาย และอาการของใจ แยกออกมาชัดเจน ที่บอกว่ามันชัดเจน ก็เพราะว่าขณะนั้น สติ ของโยคีมาเต็มร้อย เมื่อเจอทุกขเวทนานั้น อาตมาไม่ห่วง ที่ห่วงคือ โยคีเจอความสุข สุขที่จะปรุงแต่งต่อ มันเป็นอย่างไร? คือ เวลาที่โยคีมีความสุข ภาวนาอะไรก็มีความสุข โล่ง โปร่ง เบา สบาย โอย ความสุขมันเป็นอย่างนี้หนอ เออ...เป็นอย่างนี้ เดี๋ยวกลับไปบ้าน เดี๋ยวไปชวนพ่อ แม่ พี่น้อง ญาติ มาฝึกกรรมฐาน นี่ได้บุญเต็มร้อย เริ่มละคราวนี้ นั่งภาวนาไป มันเริ่มเพ้อ ปรุงแต่งแล้ว เพราะสติมันอ่อน มันไปเสวยความสุขมาก ทำให้ขาดสติ โอวาทธรรม พระครูปทุมภาวนาจารย์ วิ. (หลวงพ่อวีระนนท์ วีระนนฺโท) จากธรรมบรรยายในโครงการพัฒนาจิตเพื่อพ่อ ครั้งที่ ๘๗ วันที่ ๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๐ สนใจดูเพิ่มเติมได้ที่ https://www.youtube.com/watch?v=52TTjkprQLo