โอฆะ ๔ ห้วงน้ำแห่งกิเลส (มี ๒ตอน) คำว่า “โอฆะ” แปลว่า ห้วงน้ำ ท่านนำมาใช้เป็นชื่อของกิเลส ๔ ประเภท ว่าเป็นเหมือนห้วงน้ำใหญ่ เพราะว่าห้วงน้ำใหญ่นั้น ไม่ว่าอะไรจะไปก็ตาม ย่อมซัดพัดพาสิ่งเหล่านั้นไปด้วยกระแสของตน สิ่งที่ตกลงในกระแสน้ำ ย่อมขาดความเป็นตัวของตัว จนถึงกับต้องเป็นอันตรายเพราะห้วงน้ำฉันใด ใจของคนที่ถูกวังวนคือกิเลสพัดพาไปก็จะมีลักษณะเช่นเดียวกันฉันนั้น โอฆะ ๔ ประเภทนั้นคือ ๑.กาโมฆะ โอฆะคือกาม ได้แก่ความใคร่ ความพอใจ ความยินดีปรารถนา ต้องการ ความอยากได้ในสิ่งต่างๆ ที่เป็นวัตถุกามคือ รูป เสียงกลิ่น รส โผฏฐัพพะ และธรรมารมณ์อันตนผูกใจว่า สิ่งเหล่านั้นน่าใคร่ น่าปรารถนา น่าพอใจ เมื่อใจตกอยู่ภาวะกาโมฆะ ย่อมเร่าร้อนตามแรงปรารถนาไม่มีสิ้นสุด จิตก็ถูกท่วมทับด้วยแรงความใคร่ได้ ใคร่มีในวัตถุกามไม่สิ้นสุด ๒. ภโวฆะ โอฆะคือภพ ได้แก่ ความใคร่ในความมี ความเป็นเพราะความฝังใจว่า ยศ ตำแหน่ง ฐานะนั้นๆ เป็นภาวะที่นำความสุขความยิ่งใหญ่มาให้แก่ตน ทั้งในกาลปัจจุบันและอนาคต ทั้งชาติปัจจุบันและชาติหน้า ความใคร่ พอใจในฐานะต่างๆ นั้นจะแสดงอาการออกมาทำนองเดียวกับกาโมฆะ คือจิตดำริถึงสิ่งที่ตนพอใจมากๆ จนเกิดความกำหนดหมายที่จะได้ฐานะนั้นๆ เกิดความเร่าร้อนเพราะแรงปรารถนา จนต้องแสวงหาต่อสู้แย่งชิงกัน จิตก็ขาดอิสระ เพราะถูกท่วมทับด้วยกระแสน้ำ ความอยากให้บังเกิดขึ้นในอนาคต (โปรดติดตามเนื้อหาตอนจบต่อไปในวันพรุ่งนี้) โอวาทธรรม พระครูปทุมภาวนาจารย์ (หลวงพ่อวีระนนท์ วีรนนฺโท) จากหนังสือ “หัวใจของกรรมฐาน” หน้า ๘๕ สนใจอ่านเพิ่มเติมได้ที่ http://www.watpacharoenrat.org/home/medial.php?prid=17